Trasa: Villach – Annenheim – Ossiach – Steindorf – drugi brzeg Ossiacher See – Villach.
Dystans: około 50–60 km;
Suma podjazdów: około 250–450 m;
Nawierzchnia: głównie asfaltowe drogi rowerowe i lokalne drogi, możliwe krótkie odcinki utwardzonego szutru.

Pierwszą pętlę rozpoczynamy w Villach i kierujemy się w stronę Annenheim oraz Ossiacher See. Dojazd nad jezioro pozwala rozruszać nogi i znaleźć wygodne tempo grupy. Następnie podążamy wokół zbiornika przez Ossiach i Steindorf. Widok na wodę przeplata się z przejazdami przez miejscowości, a górskie otoczenie przypomina, że jesteśmy w Alpach, nawet gdy jedziemy stosunkowo łagodnym odcinkiem.

W Ossiach planujemy przystanek przy dawnym opactwie benedyktynów. Jego historia sięga ponad tysiąca lat, a zabudowania nadal są ważnym miejscem życia kulturalnego regionu. Zespół opactwa wiąże się z festiwalem Carinthischer Sommer i działalnością akademii muzycznej. Oglądamy miejsce w ramach postoju; ewentualne wejście do kościoła zależy od dostępności i odbywających się wydarzeń.

Jazda wokół jeziora dobrze nadaje się na początek, ale nie traktujemy jej jak całkowicie płaskiej promenady. Na łącznikach pojawiają się niewielkie podjazdy, a przy zabudowaniach i popularnych miejscach odpoczynku zwalniamy. Planujemy przerwę na posiłek oraz uzupełnienie wody.

Trasa: Villach – dolina Gail – okolice Arnoldstein – Arnoldstein – powrót lokalnymi łącznikami do Villach.
Dystans: około 50–65 km;
Suma podjazdów: około 250–500 m;
Nawierzchnia: asfalt, drogi rowerowe, lokalne drogi i możliwe odcinki łatwego szutru przy rzece.

Drugiego dnia jazdy zmieniamy scenerię. Z Villach wyjeżdżamy w stronę doliny Gail, korzystając z odcinków regionalnego szlaku rowerowego. Rzeka i otaczające ją góry porządkują krajobraz: zamiast krążyć wokół jeziora przemieszczamy się wzdłuż doliny. To dzień na równą, spokojną jazdę, rozmowy podczas postojów i oglądanie miejscowości położonych u podnóża alpejskich zboczy.

Naszym celem jest Arnoldstein, miejscowość blisko granic Austrii, Włoch i Słowenii. Trójstyk tych państw znajduje się na pobliskiej górze Dreiländereck; podczas dzisiejszej pętli pozostajemy jednak w Austrii. W Arnoldstein zwracamy uwagę na ruiny dawnego klasztoru benedyktyńskiego. Klasztor założono w 1106 roku, a po pożarze w XIX wieku jego zabudowania z czasem otrzymały nowe funkcje kulturalne.

Powrót dobieramy częściowo innymi lokalnymi drogami, aby urozmaicić pętlę, choć krótkie fragmenty wspólnego dojazdu mogą się powtórzyć. Łagodne odcinki nad rzeką przeplatają się z bardziej pofałdowanymi łącznikami. Podczas postoju obiadowego można odpocząć przed końcówką, a po powrocie do Villach zostaje czas na własny spacer lub spokojny wieczór w hotelu.

Trasa: Villach – dolina Gail – Faak am See – okolice Faaker See – Drobollach – Föderlach – Villach.
Dystans: około 45–60 km
Suma podjazdów: około 400–650 m
Nawierzchnia: przede wszystkim asfalt i lokalne drogi, z możliwymi krótkimi odcinkami utwardzonego szutru.

Ostatnią pętlę z Villach poświęcamy Faaker See. Jedziemy przez okolice doliny Gail do Faak am See, następnie poznajemy otoczenie jeziora i rejon Drobollach. Dzień jest bardziej pagórkowaty niż mogłoby sugerować samo hasło „jazda nad wodą”. Krótkie podjazdy przeplatamy odpoczynkiem, a za kolejnymi zakrętami zmienia się perspektywa na jezioro oraz górskie tło.

Faaker See wyróżnia się intensywnym turkusowym kolorem. Regionalne materiały turystyczne wyjaśniają go obecnością drobnych cząstek mineralnych zawieszonych w wodzie, które rozpraszają światło. To ciekawy przykład miejsca, którego wygląd wynika z naturalnych procesów, a nie fotograficznego filtra. Na jeziorze znajduje się również wyspa, widoczna z wybranych miejsc nad brzegiem.

Nie zakładamy ciągłej jazdy bezpośrednio przy wodzie: część brzegów zajmują obiekty turystyczne i kąpieliska. Przy odpowiedniej pogodzie można wykorzystać dłuższą przerwę na kąpiel w wyznaczonym miejscu; dostęp oraz opłaty zależą od konkretnego kąpieliska. Wieczorem wracamy do Villach i przygotowujemy bagaże do kolejnego dnia, kiedy przeniesiemy bazę do Klagenfurtu.

Trasa: Villach – Drawa – Rosegg – Velden am Wörther See – Maria Wörth – Reifnitz – Klagenfurt.
Dystans: około 60–75 km
Suma podjazdów: około 450–750 m.
Nawierzchnia: głównie asfaltowe drogi rowerowe i lokalne drogi; odcinki współdzielone z ruchem samochodowym.

Po śniadaniu oddajemy duże bagaże do transportu i rozpoczynamy etap prowadzący do kolejnego hotelu. Wyjeżdżamy z Villach w stronę Drawy, Rosegg i Velden am Wörther See. Jest to najdłuższy planowany dzień jazdy, dlatego od początku utrzymujemy spokojne tempo.

W Velden zatrzymujemy się przy jeziorze na krótką kawę. Po odcinkach rzecznych zmienia się atmosfera: pojawiają się promenady, przystanie i zabudowa miejscowości wypoczynkowej. Dalej jedziemy południową stroną Wörthersee przez Maria Wörth i Reifnitz. Trasa obejmuje pofałdowane lokalne drogi oraz fragmenty w ruchu samochodowym, dlatego zachowujemy odstępy i dostosowujemy tempo do warunków.

W Maria Wörth robimy przystanek przy charakterystycznym półwyspie z dwiema świątyniami. Dawniej miejsce to było wyspą; historyczne zmiany poziomu wody i przekształcenia brzegu połączyły je z lądem. To jeden z widoków najlepiej oddających krajobraz Wörthersee. Po przerwie kontynuujemy przejazd do Klagenfurtu, gdzie czekają przewiezione bagaże i nocleg. Wieczorne zwiedzanie miasta pozostawiamy w spokojnej, spacerowej formule.

Trasa: Klagenfurt – Viktring – Rauschelesee – Keutschacher See – Pyramidenkogel – okolice Keutschach – Viktring – Klagenfurt.
Dystans: około 50–65 km
Suma podjazdów: około 800–1100 m

Nawierzchnia: głównie asfaltowe drogi lokalne i drogi rowerowe; wymagający podjazd oraz zjazd.

Dzisiejsza pętla prowadzi z Klagenfurtu przez Viktring w stronę mniejszych jezior doliny Keutschach. Mijamy okolice Rauschelesee i Keutschacher See, a następnie kierujemy się na Pyramidenkogel. Mniejsze zbiorniki pokazują inną twarz regionu niż duże miejscowości wypoczynkowe: więcej tu zieleni, lokalnych dróg i krajobrazu, który najlepiej poznaje się w rowerowym tempie.

Podjazd na Pyramidenkogel jest stałą częścią programu. To najbardziej wymagający fragment wyjazdu: droga wyraźnie nabiera wysokości, a na stromszych odcinkach każdy jedzie we własnym tempie. Planujemy czas na odpoczynek i zebranie grupy.

Na górze zostawiamy rowery i odwiedzamy wieżę widokową. Otwarta w 2013 roku konstrukcja ma 100 metrów wysokości i łączy drewno ze stalą. Z tarasów, przy dobrej widoczności, oglądamy jeziora i otaczające je góry. Przystanek daje również możliwość zobaczenia z góry części regionu poznanej poprzedniego dnia. Wejście na wieżę wymaga biletu i jest elementem planowanej wizyty.

Po zwiedzaniu wracamy przez okolice Keutschach i Viktring do Klagenfurtu. Zjazd traktujemy równie uważnie jak podjazd: przed etapem sprzęt musi mieć sprawne hamulce.

Trasa: Klagenfurt – Maria Rain – okolice Ferlach – Ferlach – szlak Drawy w Rosental – powrót lokalnym łącznikiem do Klagenfurtu.
Dystans: około 50–65 km
Suma podjazdów: około 500–800 m
Nawierzchnia: asfalt, drogi rowerowe, lokalne drogi oraz możliwe utwardzone odcinki szutrowe nad Drawą.

Na ostatni dzień jazdy wybieramy pętlę na południe od Klagenfurtu. Przez okolice Maria Rain docieramy w stronę Drawy i Ferlach, następnie wykorzystujemy odcinek szlaku rzecznego. Trasa łączy bardziej wymagające dojazdy z odcinkami pozwalającymi złapać równy rytm nad wodą. Nie jest to płaski dzień odpoczynku: wyjazd z kotliny i powrót do miasta dodają przewyższeń.

Ferlach słynie z tradycji rusznikarskich, rozwijanych od XVI wieku. Historię tego rzemiosła przedstawia miejscowe muzeum, ale podczas naszej pętli planujemy przede wszystkim postój w mieście. Nie zakładamy czasochłonnego zwiedzania wnętrz. W dolinie Rosental uwagę przyciąga górskie otoczenie; to krajobraz, w którym rzeka, miejscowości i panorama Karawanków składają się na wyraźnie inną scenerię niż nad Wörthersee.

Powrót do Klagenfurtu prowadzimy dobranym łącznikiem, ograniczając powtarzanie odcinków. Zostawiamy czas na wspólny posiłek podczas trasy i spokojne zakończenie sześciu dni jazdy. Po dotarciu do hotelu przygotowujemy rowery do transportu i pakujemy bagaże. Ostatni wieczór można przeznaczyć na spacer, odpoczynek lub rozmowę o miejscach, które szczególnie zapadły w pamięć.